دسته بندی نشده

لاک بیت ها نیز غیر قابل اعتماد هستند!

امروزه تقریبا تمامی طراحان مدارات الکترونیک رو به قطعات برنامه پذیر از قبیل میکروکنترلر ها و میکرو پروسسور ها آورده اند.

در این میان کمپانی های معروف از قبیل NEC و TOSHIBAو SONY و INTEL و STAR و چند کمپانی مهم دیگر برای خود تراشه هایی طراحی و ساخته اند که برای خود شرایط خاص امنیتی را به همراه دارند.

اما بر سر کمپانی های ضعیف تر که توان طراحی این تراشه ها را ندارند چه بلایی خواهد آمد ؟

این کمپانی ها مجبورند که دو راه باقیمانده استفاده کنند:

1 سفارش هسته ی این پروسسور ها به تعداد انبوه از همان کمپانی های معروف

2 استفاده از برند های تجاری معروف این کمپانی ها مثل مدل های معروفی از میکرو پروسسور ها و میکروکنترلر ها .

اما این دو روش مزایا و معایبی نیز دارند که به تحلیل و بررسی آنها میپردازیم .

در روش سفارش هسته یکی از عیوب تعمیر نا پذیری برد میباشد چون قطعه اصلی آن یعنی پروسسور غیر قابل دسترسی میباشد.

اما از مزایای آن میتوان به ارزان قیمت تر بودن نسبت به روش دوم نام برد.در روش استفاده از برند های تجاری معروف یکی از عیوب هزینه بالا میباشد اما در تعداد بالا و قیمت فروش دستگاه با توانایی های زیاد این عیب زیاد به چشم نمی آید.

یکی دیگر از عیوب این است که امکان کپی برداری از این برد بیشتر از مدل قبلی میشود.

اما کمپانی های معروف ساخت تراشه های برنامه پذیر یک فکر در این راستا کرده اند تا تنها عیب دست و پا گیر را از بین ببرند.

قرار دادن لاک بیت ها ی چند سطحی برای جلوگیری از برداشتن برنامه داخل تراشه و عدم امکان کپی برداری این گونه بردها

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن